Addison O’Reilly, Madrid’in sıcak sokaklarında doğum gününü kutlarken, üzerine çöken gece karanlığında tutkuyla yanıyordu. O anın ağırlığını hisseden her kası, her kıvrımıyla arzunun pençesine teslim olmuştu. Gözleri ışıl ışıldı; içinde saklı tuttuğu kirli fanteziler, adım adım gerçeğe dönüşmek üzereydi. Doğum günüydü; her isteği sorgusuz sualsiz yapılacak bir gece. Sadece kendisi karar verirdi neyin nasıl olacağına.
İlk kıpırtılarla başladı. Dudaklarından çıkan kışkırtıcı kelimeler, karşısındaki adamın kanını kaynattı. Boğazından gelen hırıltılarla yalvaran o seksi kadın, amcığını ne kadar da açmak istediğini haykırıyordu sanki. Elle dokunduğunda saksoyu o kadar sıkı kavradı ki, adamın elleri titredi; ısırarak yanağına saplanışları, iştahını daha da körükledi. Filmlerdeki gibi bir folloş değildi bu; gerçekti ve öfkesiyle birlikte çoğalıyordu.
Artık sınırlar kalkmıştı; Addison’ın bedenini köklemeye başladılar sertçe, acı ve haz arasında ince bir çizgide dans ederek. İri yarak üstünde hızlandıkça, kadının nefesi düzensizleşti, amcığı daha çok büzülüp içeri çekiyordu onu. “Daha hızlı! Daha derin!” diye bağırıyordu yutkunuşlarla karışık ses tonuyla. Adam hep arkasında kalmadı; döndü ve gözlerinin içine bakarak dayadı seni hissettirmeden yutkunamadığın o sertliği.
İlk gerçek inleme geldiğinde zemin bile titredi sanki Addison’ın uzun tırnakları adamın sırtına geçerken çıkardığı seslerle harmanlandı yoğunluk. Yara gibi yakıcıydı dokunuşlar ama ikisi de duramazdı artık: Bana doymayacaksın dedi kadın kendi kendine. Hareketteki şiddet arttı; adam amcığa saplanırken o bağırıyor, çığlıklarını boğmaya çalışıyordu neredeyse ama dayanılmazdı duyulan heyecan.
Sonunda doruğa ulaştılar: Sert dayama artarken adamın kokusu vücuduna yayıldı; amcığın içinde gürültülü boşalması odayı doldurdu. Addison yere yığıldığında hala nefesi kesik kesikti ama yüzünde tatmin olmuş bir gülümseme vardı: Gecenin kraliçesi olduğunu herkese ilan edercesine…
